در حاشیه بگو مگوهای این روزهای حکومتیان در باره با آمریکا مذاکره کردن یا نکردن!

در حاشیه بگو مگوهای این روزهای حکومتیان در باره با آمریکا مذاکره کردن یا نکردن!

در تابستانِ قحط سال۴۳۱ قمری،که در راه نیشابور وتوس به سرخس"حال نرخ به جایگاهی رسیده که منی نان به سیزده درم رسیده بود، وجو خود کسی نمی دید" ، سلطان مسعود غزنوی پس از ندانم کاریهای ده ساله اش در برابر ترکمانان سلجوقی و معترضان خودی چون خردر گل مانده بود؛ با اینهمه لشکر دلزده اش را کشان- کشان به سرخس می برد تا به جنگ ترکمنان سلجوقی در مرو برود. اما دولتمردانش به او می گفتند:"صواب آن می نماید که خداوند بجای مرو به هرات رود ، که آنجا و به ان نواحی علف است، تا آنجا بباشیم روزی چند وپس ساخته قصد خصمان کنیم". امیر گفت" این محال است که شما می گویید. من جز به مرو نروم". ان بزرگان دیگر بار به امیر پیغام دادند که"صواب نیست سوی مرو رفتن که خشک سال است ؛ می گویند در راه آب نیست وعلف یافته نشود، ومردم ضجِر شوند". چون پیغام به امیر رسید"سخت در تاب شد و پیامگزاران را سردکردو دشنام داد وگفت شما همه قَوّادان زبان در دهان یکدیگر کرده اید ونمی خواهید تا این کار براید، تا من در رنج باشم وشما دزدی می کنید. من شمارا جایی خواهم برد که همگان در چاه افتید و هلاک شوید تا من از شما وخیانت شما بِرَهَم وشما نیز از مابرهید". امیر "چون فرود سرای رفت وخالی به خرگاه نشست گله کرد فرا خادمان از وزیر و اعیان لشکر و گفت هیچ جای(اجّاش، اصلا)خواست ایشان نیست که این کار برگزارده اید، تامن از ین دردو غم ایمن باشم. من به همه حال فردا بخواهم رفت رفت سوی مرو". خدم" گفتند: خداوند را از ایشان نباید پرسید.بر رای وتدبیرخویش کار می بباید کرد".

چون این خبر را به وزیر( احمد عبد الصمد) رسانیدند گفت :" آه! چون تدبیر بر خَدَم افتاد! تا چه باید کرد". وبوالفضل بیهقی گوید:" واز آن خدم یکی اقبال زرین دست بود ودعوی زیرکی وخدمت کردی. ونگویم که در پاره خویش مردی زیرک وگُربُز وبسیار دان نبود. اما در چنین کارهای بزرگ اورا دیدار چون افتادی؟!"(تاریخ بیهقی ، تصحیح وشرح یاحقی - سیدی، ص۷- ۶۳۴؛ یا دیبای دیداری ، ص ۸- ۶۵۶؛ یا درسگفتار شماره ۱۱۳ خوانش نوین تاریخ بیهقی).

و سلطان مسعود به سوی مرو رفت، اما نرسیده به آن شهر در روز ۸ ماه رمضان ان سال( ۴۳۱) در محل دندانقان مرو شکست مشهورش را از ترکمانان سلجوقی خورد و رفت آنچه که می باید می رفت....( که شرح ان در خوانش جلسه ۱۱۴ تاریخ بیهقی به سمع شنوندگان گرامی خواهد رسید".

(الاحقر سیدمهدی سید، مصحح وشارح تاریخ بیهقی، سه شنبه، یوم الله ۲۳ بهمن ۴۰۳) @SeyediMotun @SeyediBeyhaghi